Als ik mijzelf goed herinner, waren de landelijke politieke verkiezingen, verbeter mij svp als ik het fout heb, net voor mijn 18de verjaardag. Één van de grote, oftewel leuke, veranderingen als je 18 wordt is natuurlijk, ‘Je mag eindelijk stemmen!’ Niet dat iedereen daarop zit te wachten, of dat het land zou vergaan als je pas mocht stemmen met 19, maar het is groot, enorm! Ik zeg nog net niet fantastisch, maar het is als echt volwassen worden, er echt bij horen. Bij de grote mensen wereld, waar je als kind zolang tegen op hebt gekeken.
Nu bijna 2 jaar later, en de ontdekking dat de wereld echt niet veranderd als je volwassen bent, mag ik voor het allereerst gaan stemmen. Stemmen we anders overdreven gezegd tien keer per jaar, nu moest ik er bijna 2 jaar opwachten. Je kunt je wellicht voorstellen, hoe enthousiast ik was toen ik de verkiezingsflyers zag opduiken. Voor alle volwassen is het no big deal, en deed het ook wel wat wenkbrauwen optrekken toen ik enthousiast rond huppelde met de slogan ‘Ik mag gaan stemmen, ik mag stemmen!’, ik was zo erg op de hoogte ook dat ik dacht dat het om de gemeenteraadsbesturing ging. Foutje.
Deze keer zijn het namelijk de waterschapsverkiezingen, de wat? Ja, de enige echte waterschapsverkiezingen… Niet dat ik enig idee heb wat dat allemaal precies in houd, maar we mochten gaan stemmen. Gelukkig was vriendin A. even enthousiast over het - We mogen eindelijk gaan stemmen - gebeuren, en had ik meteen mijn partner in feestvreugde crime gevonden, tot dat zij doodleuk opmerkte dat zij al WEL eerder had gestemd. Namelijk bij de plaatselijke burgemeester verkiezingen, aldaar. Hoe belachelijk! Zij wel, ik niet! Maar ala, mijn humeur kon niet verpest worden, ik mocht gaan stemmen daar ging het tenslotte om.
HOOOOO, wacht even, we mogen helemaal niet gaan stemmen, deelde mijn moeder ineens vrolijk mee. We krijgen het formulier per post thuis. Per post thuis? Dus ik mag helemaal niet naar een stemhokje, in de rij staan, nog voor de laatste maal overdenken, dubben, denken, dubben en dan eindelijk de grote stap zetten om voor het allereerst zo’n leuke grote mini button in te drukken op zo’n geweldige stemmachine. Nee, dat mag niet. Even merkte ik ook nog sarcastisch op, dat het zeker OOK nog per huishouden ging, ipv per persoon. Maar dit was nou nog net niet zo. Leven onze democratie.. Maar wat houden die verkiezingen nu precies in? Wisten jullie bijvoorbeeld dat ons land 27 waterschappen telt? En dat ik mij ernstig afvraag wat de veiligheid aan deze verkiezingen is, als er geen eens een handtekening gezet moet worden, maar alleen een geboortedatum en een kruisje bij de gewenste partij?
Maar ondanks, alle enorme teleurstellingen. ENORME, heb ik net toch vol trots, thuis. Voor het allereerst gestemd!