Hoe vreselijk BLOND drama is het als je jezelf het hele boek voor hebt gehouden, in de volledige overtuiging.. dat het bewuste boek negen hoofdstukken telt. En dat boek niet zomaar een boek is, maar een studieboek. Een jaargang boek. Bij hoofdstuk zeven, begin je de paragrafen af te tellen.. en ineens kom je tot de ontdekking, als je jezelf halverwege hoofdstuk zeven bevindt, dat het boek toch wel akelig dun wordt. Of de pdf versie niet veel scroll balk meer overlaat. Nog even denk je dubbel te zien.

Snel blader je door, en dan ineens, tot de meest grote verbazing, moet jezelf constateren dat die negen hoofdstukken, er maar zeven bleken te zijn. Of er zijn er twee stiekem weggelopen…

Je springt een gat in de lucht van vreugde en rekent uit dat je volgende week klaar bent! Waarna je beseft dat het vak dan echt ten einde is, stiekem, maar dan ook heel stiekem… vind je dat best wel jammer. Ook al deed dit geschiedenisboek je beseffen dat je zelf best oud aan het worden bent, nu jijzelf de gebeurtenissen uit het boek mee hebt gemaakt.

En hoe was jullie dag?

Het ‘nadeel’ van mijn Engels een paar weken geleden afsluiten was, dat het tijd werd voor ‘DE’ belangrijke beslissing. Welk vak zou ik nu gaan volgen, in eerste instantie ging het tussen Duits en Frans. De afgelopen jaren heb ik eigenlijk alleen maar talen gedaan. En hoe erg ik ook van taal houdt, zelfs voor mij is het af en toe even genoeg met al die grammatica.

Ergens begon het dus wel te knagen, zou ik…

Zou ik economie gaan doen?

Ik had totaal geen idee, wat ik mij er bij voor moest stellen. Toen ik jaren geleden een introductie les volgde, viel het eigenlijk zwaar tegen. En voelde ik mij zo’n blonde muts die hakelt over duur klinkende termen. Om maar intelligent over te komen. Nee, ergens besloot ik toen al dat economie niets voor mij was.

Maar goed, daar begon ik dus.. ik hakelde over de termen, deed een grote zoektocht naar mijn rekenmachine, die ondanks de laag stof toch nog prima bleek te functioneren. En ging aan de slag.

Af en toe had ik totaal geen idee waar ik mee bezig was, en hoopte ik maar niet al te veel flaters te slaan. Maar ergens ontstond er toch wel een slim gevoel.

Want op een of andere manier, maken termen als premie, deposito en nog meer van dat je ook ineens slim. Echt, geen grapje.. probeer het maar eens! Voor mijn gevoel had ik alleen nog een uber hippe bril nodig en was ik helemaal klaar om de economie in te gaan.

Natuurlijk kreeg ik wel wat rare blikken, toen ik ineens vanuit het niets begon te jubelen omdat mijn berekening klopte. Hoe WAUW was dat, om gewoon zomaar hele kloppende, zeer ingewikkelde, berekeningen te kunnen maken. Ik weet het, dit klinkt ongelooflijk DOM.

Vorige week kreeg ik mijn eerste twee toetsen terug, en ik kneep hem toch wel behoorlijk. Want voor mijn gevoel snapte ik er eigenlijk totaal nog niets van, en deed ik maar iets..

Op een of andere manier heb ik het idee dat ik vaker maar iets moet doen.

Want nu jubelde ik niet zachtjes, ik denk dat men het twee straten verder kon horen. Een 9,6 en een 9… Met de opmerking daarbij dat de docent mij nog wel eens een 10 zag halen.

Hoe WAUW is dat?

Vergeeft u mij dan ook.. dat ik de rest van de dag heb lopen jubelen! Misschien is economie toch wel iets voor mij!