Ik kan mezelf niet herinneren wanneer de laatste keer was dat ik zoveel pijn had, als afgelopen week. Dat is minstens een jaar, misschien wel twee geleden.. en geen idee waarom. Dat is eigenlijk het standaard iets wat anderen vragen, waarom? Hoe komt het.. door die vragen praat ik er eigenlijk, vooral als ik in zo’n week zit, nauwelijks over. Ik verdwijn een beetje van de wereld, de wereld wordt heel klein… als pijn alles overheerst.

Want ik weet ook niet waarom, en soms is die vraag ZO gek makend.

Toch heb ik deze week overleeft, zonder enige vorm van pijn medicatie. Iets wat mij ook wel weer trots maakt. Sinds mijn maag problemen moest ik wel stoppen, maar deze week was het moeilijk om niet toch… misschien weerhoudt het mij omdat ik ergens bang ben dat als ik eenmaal weer begin, er niet meer mee stop. Niet omdat ik een ‘ verslaafde’ ben, maar omdat het makkelijker is. De pijn die ik nu heb wordt dan toch wel een beetje verdoofd. Het zijeffect ervan is, iets wat ik pas goed besefte toen ik stopte, dat je er ook een zombie van wordt.

Ik lees de laatste tijd veel berichten van meiden van mijn leeftijd die steeds vaker met grote regelmaat pijnstillers slikken, om diverse redenen.. maar vaak komt het erop neer dat ze dan net een stapje harder kunnen lopen. Onder het motto: het kan toch geen kwaad..

Want tegenwoordig is dat het imago.

Mijn maagwand is er van kapotgegaan, het kan dus wel degelijk kwaad.

Is het de media die dit imago afgeeft, hoeveel reclames over pijn medicatie zijn er wel niet… Voor elk wissewasje is er wel een. Het idee is geboren, of je nu een pijnstiller of vitamine pil slikt.. tegenwoordig is alles even kleurrijk. Welk imago heeft het bij jou?

Wel ik wilde een perfecte verjaardag, en dat is behoorlijk goed gelukt! Niet alleen in decoratie, eten en dergelijke.. Maar ook mijn lijf die bijzonder goed meewerkten. Iets te goed wellicht!

De naknal kwam dan ook in een enorme maagaanval. Vorig jaar startte ik met vreemde maagklachten, maanden later zouden we pas tot de ontdekking komen dat mijn maagslijmvlies ontzettend geïrriteerd was, mede door het jarenlange gebruik van pijnstillers. Ik voelde mezelf 24/7 zware griep hebben, en was ook compleet uitgeschakeld in mijn dagelijks functioneren. Iets wat ontzettend ergerlijk was, want het ging zo goed.. vorig jaar januari deed ik het studiewerk wat een normale vwo-er ook als dagelijks kost moest doen, zou het dan toch eindelijk?

Alles wat ik eet of dronk deed of vreselijk veel pijn, of het kwam er linea recta weer uit. Het was uitputtend.

Eindelijk werd er een diagnose gesteld. Ik kreeg maagzuur remmers, deze medicijnen moesten ervoor zorgen dat er minder maagzuur wordt aangemaakt, waardoor het maagslijmvlies de kans krijgt te herstellen. Het duurde maanden voordat er maar een beetje resultaat kwam. En nu dik een halfjaar verder, heb ik bijna maandelijks nog steeds een overgeef aanval.. en is mijn eten beperkt tot niet vet, kruiden of suikeren en zo kan ik nog even doorgaan.

De remmers zorgde er inderdaad voor dat de klachten minder werden, maar meer gaan eten ging absoluut nog niet.

Ja ik heb maandag geleefd op aardappels, kip en bonen en boterhammetjes jam. Nu er een klein beetje meer variatie inzit, ben ik al blij.

Maar kom op! Ik wil ook weer pasta, en saté een koekje of een stukje taart. Kort gezegd gewoon weer normaal kunnen eten.

Van de week stuitte ik op een website van iemand die zich gespecialiseerd heeft in dit soort kwalen, zij vertelde – heel duidelijk en nuchter – dat ervaak wel mogelijkheden zijn. Bijvoorbeeld door mineralen en vitaminen’s. Zou het dan toch? Ook legden zij uit dat de medicijnen die ik nu slik onder de noemer ‘onderdrukker’ valt. Net als een pijnstiller verbloemd en onderdrukt het de verschijnselen. Maar het lost het niet op, vooral niet zoals bij mij als het GIGA geïrriteerd is.

Iets wat heel logisch klinkt.

Eerlijk gezegd heb ik het behoorlijk gehad met zowel regulier als alternatief. Dus ik vestig mijn hoop er absoluut nog niet op, maar ergens gaan de gedachten, zou een simpel vitamintje het ei van Columbus kunnen zijn? Ik denk dat ik in haar praktijk binnenkort toch maar een aanspraak ga maken, haaradvies en ideeën aanhoren kan in ieder geval nooit kwaad! Toch?