Beschamend moet ik toegeven, dat mijn paspoort al bijna een jaar was verlopen. Toen ik mij vorige week dan eindelijk naar de fotograaf sleepte, sloeg ik er natuurlijk meteen groen uit van de jaloezie. Wauw! wat een ongelooflijke mooie enorm grote ruimte had die mab. Daar kan ik voorlopig alleen nog maar van dromen.. als wanabee amateurtje, maar goed terug naar de pasfoto’s, de afgelopen maanden hoorde ik het ene enorme horror verhaal, na het andere..

Niet alleen hoorde ik het, ook zag ik enkele levendige bewijzen langskomen in de vorm van inderdaad verschrikkelijke pasfoto’s. Ik heb normaal al een enorme hekel als iemand anders foto’s van mij maakt, de vorige pasfoto was een echte – hard ren weg foto – dus ik zag het dan ook somber in dat het deze keer wel zou lukken.

Maar goed ergens dacht ik, slechter kan het nooit worden als de vorige, toch?!?! Met een absoluut niet positieve mindset nam ik plaats voor de camera.

Volgens al die zelfhulp boeken, zou een positieve mindset moeten helpen om succes te bereiken. Wel.. met een grote glimlach overhandigde de fotograaf enkele minuten later mijn pasfoto’s, voorzichtig keek ik naar beneden mij op het ergste voorbereidend..

Maar toen…

TJEEEEEEEEEE… het zag er best wel goed uit nog, misschien wel mijn beste pasfoto’s ooit! vol ongeloof, en met een glimlach verliet ik de geweldige fotostudio, die door deze fotos nog even geweldige was geworden.

Wie zij ook alweer dat een positieve mindset, nodig is?!