Wat doet dat meisje toch, met die lading papier. Was een beetje de algemene vraag. Wel, vroeger toen ik klein was heb ik wel een tijdje als hobby kaarten maken gehad. Maar dat was altijd wel heel tuttig en truttig. Tenminste dat vond ik dan, qua materialen die er in Nederland verkrijgbaar zijn. En het imago wat berust op kaartenmakers.

Ik ben gek op creatief bezig zijn, soms grap ik wel eens dat ik met veel te veel creatieve cellen ben geboren, en te weinig sportieve. Ik beken, ik ben A-sportief. Altijd al geweest. Meester V. deed er op de basisschool alles aan mij toch dat klimrek in te krijgen. Lees: klein beetje last van hoogtevrees. Totdat ik bovenin zat, niet meer durfde. En vast kwam te zitten, toen ik probeerde om te draaien. Toen moest Meester V., zelf het klimrek in. Na die tijd, hoefde ik ineens niet meer B-sportief te worden.

Creativiteit is mijn passie dus, een tijdje geleden kwam ik op de website van de Amerikaanse Robyn, hier boven een kleine collage van haar werk, en werd totaal verliefd op de cricut. Een snijapparaat, vergelijk het met een printer. Maar in plaats van inkt op papier te printen in de gewenste vorm, snijdt dit apparaat het uit.

Niet alleen werd ik verliefd op het apparaat, maar ook op haar style. Kaarten, tasjes, doosjes en frutsels. Ze maakt het allemaal. Fris en fleurig, chic en modern. En absoluut niet oudbollig.

Een aantal van mijn eerste creaties hieronder. Wat zijn jullie creatieve passies?

Gelukkig is de verkoudheid bijna weer verdwenen, donderdag kreeg ik echt wel even de bange vermoedens dat het over zou gaan in een of andere rare koortsgriep. Ik voelde mezelf echt met het uur zieker en zieker worden, toen plotseling ineens de omkeer kwam.

Tjee, wat is dat zalig weer zeg. Gewoon een nachtje slapen, zonder dat constante gestikte uchekuche.

Vandaag kreeg ik mijn bestelde hobby aka therapie (omdat het motoriek gezien goed is voor mijn lijf) papierpakket. Iets wat bijna net zo zalig is als nieuwe schoolboeken. Het gevoel, de geur. Alles gewoon. Ik bestelde bij knutselengeltje speciale actiedozen, SUPER service, dus de komende tijd zwem ik in het papier.

Heerlijk! Lets be creative. Gaan jullie nog leuke dingen dit weekend doen?

Hoe vinden jullie hem? Mijn eigen – zelfgemaakte – mini tuinbroektas. Ik vermeld er even nadrukkelijk bij dat het een tuinbroek voor moet stellen. Op een of andere manier zagen mijn eerste slachtoffers voor bewondering van mijn ‘kunstwerk’, er alles in, ja zelfs een tas, maar absoluut geen tuinbroek. Totdat ik nadrukkelijk ging uit-ging-spellen, dat het toch echt een tuinbroek was MET zakken.

Sinds kort heb ik mijn eigen CRICUT, een snijmachine die je op je laptop kunt aansluiten. Vergelijk het met een printer, maar in plaats van de inkt zit er een snijmes in. I love IT. Werkelijk, hoe heb ik ooit zonder kunnen leven??!

Goed, dat is een klein beetje dramatisch… Maar een heel klein beetje hoor!

Heerlijk om weer vol creativiteit te zitten.

De tuinbroek is weer helemaal hip dit seizoen, vraag me niet waarom! Maar ergens heb ik het gevoel juist daardoor oud te worden. Al jaren hoor ik de volwassenen zeggen ‘Dat was vroeger in mijn tijd ook IN’, waarna mijn leeftijdscategorie dan weer verzuchtte ja DAT weten we nu wel..

Maar nu komt het, want vroeger toen IK nog in de basisschoolbanken zat, hebben we ook een kleine tuinbroekentijd gehad. Tenminste ik was toen een trotse eigenaar, van een kaki glimmend ding. De afgelopen jaren zag je daarentegen nauwelijks nog – op de echte DIE-HARD na – een tuinbroek over straat gaan.

Betekent dat nu dat de grijze haren dan echt gaan komen. Als de mode uit mijn eigen ‘jonge’ jeugd terug gaan keren?